هدف از مطالعه حاضر برآورد تأثیر غیرخطی مصرف انرژی های نفت، گاز، برق و زغال سنگ بر میزان انتشار دی اکسید کربن در ده کشور پرمصرف انرژی (ایران، کره جنوبی، ژاپن، آلمان ـ روسیه ـ آمریکا ـ هند ـ کانادا ـ برزیل و چین) جهان می باشد. آمار و اطلاعات مورد استفاده جهت برآورد مدل پانل غیر خطی خودرگرسیونی با وقفه های توزیعی (PANEL NARDL) از پایگاه اطلاعاتی بانک جهانی و سازمان جهانی انرژی برای دوره زمانی 2019-1985 استخراج شده اند.  نتایج نشان می دهد که افزایش مصرف سرانه گاز، برق، زغال سنگ و نفت منجر به افزایش انتشار دی اکسید کربن می شود، در حالی که کاهش در مصرف آنها باعث کاهش انتشار دی اکسید کربن در بلندمدت می شود. همچنین رابطه غیر خطی بین مصرف این چهار نوع انرژی و انتشار دی اکسید کربن در کشورهای پرمصرف توسط آزمون والد در بلندمدت تأیید شد. بنابراین کاهش استفاده از سوخت های فسیلی و تغییر جهت به مصرف انرژی پاک و تجدیدپذیر برای ده کشور منتخب به ویژه ایران پیشنهاد می شود و سیاست گذاران اقتصادی باید با وضع قوانین لازم الاجرا صیانت از محیط زیست را در اولویت قرار دهند. در این راستا، ایجاد و توسعه زیرساخت های هوشمند برای اقتصاد و صنعت کربن زدا، از ملزومات این مهم می باشد.

AbstractHeavy metals are among the most suitable indicators for assessing pollution in soil and water resources due to their long-term persistence in the environment and toxic characteristics, which often pose significant challenges. The aim of this study was to investigate heavy metal contamination in soil across forest, rangeland, agricultural, and residential land uses in the Vaz watershed. For this purpose, 47 soil samples from all land uses and one riverbed sediment sample from the watershed outlet were collected. After drying, the samples were sieved through a 63-micron mesh and transferred to a laboratory for elemental concentration analysis using ICP-MS. The concentrations of chromium (Cr), manganese (Mn), iron (Fe), nickel (Ni), copper (Cu), zinc (Zn), arsenic (As), cadmium (Cd), mercury (Hg), and lead (Pb) were analyzed. Contamination indices—including the contamination factor (CF), degree of contamination (Cd), modified degree of contamination (mCd), geo-accumulation index (Igeo), enrichment factor (EF), and ecological risk index (ERI)—were applied to evaluate sediment quality across different land uses. Results indicated that urban (residential) land use exhibited the highest values for both the contamination factor (CF) and geo-accumulation index (Igeo), followed by agricultural, forest, and rangeland land uses, respectively. Based on the degree of contamination (Cd), rangeland showed very low contamination, forest and agricultural land uses had moderate contamination, and residential land use displayed high contamination. However, the modified degree of contamination (mCd) revealed very low contamination levels for forest, rangeland, and agricultural land uses, and low contamination for residential areas.

امروزه کیفیت یکی از عوامل مهم در یک محصول / خدمت به شمار می آید که ارتباط مستقیم با میزان رضایت مشتری داشته و دارد، لذا بنگاهها و تولیدکنندگان سعی در ارتقاء کیفیت محصولات و خدمات خود دارند تا از این طریق سطح رضایت مشتریان خود را ارتقاء بخشند. در این راستا دیدگاه های گوناگونی مطرح و توسعه داده شده است. یکی ازا ین دیدگاه ها گسترش وظیفه کیفیت QFD می باشد که در صنایع جهانی به طور گسترده معرفی و به کار برده می شود. در این دیدگاه نظرات و نیازمندیهای مشتریان دریافت و با استفاده از ابزارهای گوناگون آنها را به نیازمندیهای تولید و عملیات تبدیل می کند. از آنجائیکه نیازمندیها و خواسته های مشتری غالبا به صورت نادقیق و نامعلوم بیان شده اند در این مقاله سعی می گردد که فرایند QFD در محیط فازی توسعه داده و راهکاری مفید در این محیط (فازی) برای پیشبرد اهداف QFD ارائه شود.

مسیر کیفیت بخشی به محیط با تلاش برای ارتقاء معنی آن گره خورده است. عوامل معناشناسانه برای ارزیابی کیفیت محیط به کار می روند و شاخص های دو تصور «کیفیت» و «معنی» دارای هم پوشانی هستند، اما تنوع زاویة دید نظریه پردازان به این دو تصور موجب شده که برخی معنی را یکی از شاخص های کیفیت برشمارند، در حالی که دیگران کیفیت را فقط برونداد وجه ظاهری معنی بخوانند. این موارد باعث ایجاد ابهام در تعیین رابطة بین وجوه این دو مفهوم شده و توافق روی آنچه بدان معنی یا کیفیت اطلاق می شود را دشوار کرده است. هدف این پژوهش، روشن کردن نقاط افتراق و اشتراک وجوه و عوامل دو تصور معنی و کیفیت و تعیین رابطه و نسبت آن دو با هم است تا بتوان در نظریه پردازی و روند نقد معماری روی این دو مفهوم پایه ای به تفاهم رسید. پژوهش با روش استدلال منطقی، چهارچوب کلی واحدی را بر اساس روند مواجهة انسان با محیط تعریف می کند که در آن، جایگاه هر یک از دو تصور معنی و کیفیت تبیین می شود. همچنین با روش تحلیل متن و کدگذاری ادبیات، وجوه شناختی محیط طبقه بندی می شود که پایة تطبیق و مقایسة وجوه این دو تصور می شود. این دو قالب، پایه ای برای جستجو و پاسخ دهی به ابهامات موجود در مورد رابطة این دو تصور خواهند شد که در نهایت به ارائة بیانیه می انجامد. در روند مواجهه با محیط، معنی در مرحلة ادارک و شناخت، اما کیفیت در مرحلة قضاوت و ارزیابی قرار می گیرد. آنچه به عنوان کیفیت محیط ارزشیابی می شود، ظهور بیرونی و نتیجة نهایی شناخت وجوه سه گانة معنی محیط شامل معنی عملکردی، فراعملکردی و واکنشی است. زمانی که معنی محیط در سطح واکنشی منجر به قضاوت مثبت مخاطب شده و بار عاطفی و ارزشیابانة آن به سمت خوبی میل می کند، محیط، باکیفیت یا دارای کیفیت خوب خوانده می شود.

در این مقاله نتایج حاصل از یک تجربه ارزیابی که برای سنجش کیفیت محیط زیست شهر تهران انجام گرفته است معرفی می گردد. ارزیابی مذکور با استفاده از مدلی ریاضی که به همین منظور طراحی شده صورت پذیرفته است. در این ارزیابی علاوه بر ویژگی های کمی شهر، خصوصیات کیفی آن نیز با شیوه های ابتکاری (بر اساس داده ای جدول شماره 1) به زمان اعداد و ارقام ترجمه شده که نتیجه حاصل نمادی از خصوصیات زیست محیطی شهر مورد ارزیابی است. نتیجه آزمون این مدل به صورت عددی که نماینده وضعیت زیست محیطی شهر بر اساس آمار و اطلاعات موجود است ارایه می شود. این تجربه صرف نظر از میزان خطایی که در هر کار متکی به آمار انتظار آن می رود، می تواند به عنوان الگویی کارآمد برای ارزیابی کیفیت محیط زیست شهرهای مختلف کشور و مقایسه ارقام بدست آمده با سرفصل های مشترک در شهرهای نمونه به کار رود. نتایج چنین تحقیقی موجب خواهد شد تا جهت گیری برنامه ریزی ها برای بهبود کیفیت محیط زیست هر یک از شهرها با دقت بیشتر و به خصوص با توجه به زمینه های فاقد کیفیت مطلوب انجام شود.

مواجهه با ساختارهای خشتی و گلی به دلیل گرفتاری ها و ابهامات حفاظتی در اتخاذ و گزینش تدابیر منطقی، بیشتر از آنچه  که مایۀ هیجان باشد، عامل هراس و تشویش حفاظت گران است. نجات بخشی چنین آثاری که گاه مرز بین شور و شعور و احساس و منطق را در می نوردد، بدون در نظر گرفتن نیازمندی آنها به مراقبت دائم، عقیم می ماند و گاه نتایجی اسف بار بر جای می نهد. این حقیقت ناشی از آن است که جامعۀ حفاظت گران در کل و بنا به هر دلیل، تلاشی بسیار کندتر از شتاب عوامل تأثیرگذار محیطی و گاه اندیشه های نامعقول و مخرب انسانی داشته و دارند. آنچه اعمال سیاست گذاری های حفاظتی در مورد چنین یادمان هایی را با احتیاط و حساسیتی ویژه همراه ساخته، ضرورت توجه به این نکته است که ایده های منظور شده هم باید کالبد اثر را در بر گیرند و هم حافظ سنت های شکل دهنده به فرهنگ معماری سازندۀ آن باشند. سنت هایی پا گرفته بر محور نیاز و گریز از اسراف که امروزه رنگ باخته اند و احیای آنها مستلزم در پیش گرفتن تدابیر حفاظتی ویژه خواهد بود. تجربه نشان داده است اتخاذ چنین سیاست هایی، پشتیبانی عمومی اما متولی واحدی را می طلبد تا تلاش های پراکنده در مسیری درست هدایت شوند و اندیشه های فاصله گرفته از منطق، در قالب مبانی خاصی سامان یابند. کم نیستند آثاری که بدون رعایت مفاهیم علمی حفاظت و مرمت مورد رسیدگی قرار گرفته اند اما هویت شان را بر باد رفته دیده اند. عمیقاً باید باور داشت که حفاظت در علمی ترین تعریف آن، بدون مراقبت حتی در ساده ترین شکل ممکن، دوام نخواهد آورد. تجربه نشان داده است که آثار خشتی و گلین بیشتر به نگهداری و مواظبت نیاز مندند تا دخالت های کالبدی. این تحقیق که به صورت میدانی و اسنادی (کتابخانه ای) و با رویکرد عینی و مبتنی بر مشاهدات و بررسی های محیطی انجام گرفته، این هدف را دنبال می کند که نقشی در پر کردن خلاء حفاظتی موجود داشته باشد و بتواند شرایط بهتری را برای حفاظت های آتی مجموعۀ چغازنبیل رقم بزند و دورنمای حفاظتی بهتری را در برابر تهدیدات بالفعل و بالقوه مجموعه ترسیم کند. این مهم زمانی کارآمد خواهد افتاد که پیشتر، چالش ها و تهدیدات شناخته شوند و تدابیر گذشته اثرسنجی گردند. این تحقیق همچنین در پی پاسخی به این پرسش است که تهدیدات پیش روی مجموعۀ  چغازنبیل کدام اند و سهم شان در این کارزار چیست؟ تجربۀ حفاظتی مجموعه در مواجهه با تهدیدات از آغاز تا آستانۀ شکل گیری پروژۀ بین المللی چغازنبیل که محدودۀ مطالعاتی تحقیق حاضر است این گمان را باورپذیر نشان می دهد که برای مقابله با تهدیدات، روی آوردن به شیوه های تدافعی منعطف نسبت به روش های تهاجمی خشک، به مراتب توفیق بیشتری به دنبال دارد.

هدف این مقاله بررسی هموارسازی سودهای تقسیمی بر مبنای کیفیت افشا و کیفیت محیط اطلاعاتی است. به همین منظور داده های مربوط به 120 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی بازه زمانی 1388 تا 1395 استخراج و از مدل رگرسیونی داده های ترکیبی برای آزمون فرضیه های پژوهش استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان دهنده تایید فرضیه های پژوهش می باشد. به عبارتی، نتایج پژوهش حاکی از آن است که هموارسازی سودهای تقسیمی تابعی از معیارهای کیفیت افشا است. همچنین، کیفیت محیط اطلاعاتی نیز بر هموارسازی سودهای تقسیمی تاثیر معناداری دارد اما در هنگام تغییر سطح کیفیت افشا، کیفیت اطلاعاتی نیز تغییر یافته و بر هموارسازی سودهای تقسیمی تاثیرگذار است به نحوی که با تغییر سطح اثر تعاملی کیفیت افشا و کیفت محیط اطلاعاتی، هموارسازی سودهای تقسیمی نیز دچار نوسان و تغییر می شود.

هدف: توانایی مدیریت فراتر از ویژگی های اقتصادی شرکت، تاثیر بسزایی در گزارش های مالی شرکت ها و کیفیت محیط اطلاعاتی آن ها دارد. لذا این پژوهش به بررسی اثر توانایی مدیر بر کیفیت محیط اطلاعاتی شرکت ها می پردازد. روش: در این پژوهش برای سنجش توانایی مدیریت از مدل دمرجیان و همکاران (2012) و همچنین، از مدل ارائه شده توسط فخاری و رضائی پیته نوئی (1396) نیز برای اندازه گیری کیفیت محیط اطلاعاتی استفاده گردید. فرضیه تحقیق نیز با استفاده از نمونه ای متشکل از 485 سال-شرکت که طی سال های 1392 تا 1396 در بورس اوراق بهادار تهران پذیرفته شده و با استفاده از مدل رگرسیون چندمتغیره مورد بررسی قرارگرفت. یافته ها: مطابق با پیش بینی نظریه علامت دهی، نتایج نشان می دهد که توانایی مدیریت موجب بهبود کیفیت محیط اطلاعاتی شرکت ها می گردد. علاوه براین، نتایج آزمون تحلیل حساسیت بیانگر آن بود که استفاده از معیارهای جایگزین برای سنجش توانایی مدیریت و کیفیت محیط اطلاعاتی شرکت تاثیری روی نتایج پژوهش حاضر نداشته و یافته های پژوهش از استحکام برخوردار است. نتیجه گیری: مدیران توانمند به دلیل آگاهی بیشتری که نسبت به وضعیت کسب و کار، صنعت و شرایط اقتصادی شرکت های خود دارند از عملکرد بهتری برخوردارند و از طریق اعمال شفافیت بیشتر در گزارشگری مالی و محیط اطلاعاتی شرکت، انگیزه زیادی برای اعلان عملکرد برتر خود به ذینفعان دارند. دانش افزایی: یافته های پژوهش می تواند خلاء تحقیقاتی موجود در این حوزه را پوشش داده و برای مدیران، سرمایه گذاران و قانون گذاران بازار سرمایه در امر تصمیم گیری مفید باشد.